Почетна КУЛТУРНА ПОЛИТИКА “Gorski vijenac” je Novi zavet srpskog naroda

“Gorski vijenac” je Novi zavet srpskog naroda

by pera

 Svjet je ovaj tiran tiraninu, a kamoli duši blagorodnoj! Proročki stihovi vladike i pesnika Petra II Petrovića Njegoša izgovoreni sinoć u punoj sali Kolarčeve zadužbine zvučali su kao da su napisani pre nekoliko dana, a ne pre više od 17 decenija. Svečanost “Njegoš u našem vremenu”, povodom 170 godina objavljivanja “Gorskog vijenca”, okupila je mnogobrojne poštovaoce dela velikog poete i vladara. Među njima su bili patrijarh Irinej i drugi crkveni velikodostojnici, arhitekta Dragomir Arsović, reditelj Božidar Đurović, košarkaš Dejan Bodiroga….

Sam Njegoš i njegovo delo danas su savremeniji negoli u vremenu kada je ono napisano – besedio je mitropolit crnogorsko-primorski Amfilohije. – Svedočanstvo toga je njegov “Gorski vijenac” i “Luča mikrokozma”.

Govoreći o duhovno neprolaznoj snazi hrišćanske promisli, citirajući “neka bude što biti ne može, neka traje borba neprestana”, mitropolit je naveo:

– Osnovna misao “Gorskog vijenca” je pitanje prave i lažne vere, pitanje dobra i zla. U Crnoj Gori Njegoša su proglasili za genocidnog. Ali, to nije genocid, već žrtvovanje sebe za drugog.

Akademik Matija Bećković je podsetio da je “Gorski vijenac” objavljen kad je i Vuk Karadžić štampao prevod Novog zaveta: – Vremenom je “Gorski vijenac” postao Novi zavet srpskog naroda. Za velike pesme potrebni su veliki razlozi. Njegoševo delo nastalo je u škripcu, a “Gorski vijenac” u ropcu, kad su se Omer-paša i glad udružili protiv srpskog roda.

Bećković je rekao da su i danas Srbi u škripcu.

– U vreme kad je mastilo bilo svetije od krvi mučenika, a hartija skuplja od krvi smrtnika, Njegoš je pisao po obrazu svoga naroda – rekao je Bećković. – Ko god je imao obraza na njemu je imao ispisan “Gorski vijenac”. A kad se piše po obrazu naroda vodi se računa i šta se i kako se i o čemu se piše. Ko nije imao obraza, ni Njegoš mu po obrazu nije ništa napisao. Sad ima mastila i hartije, pa svako može uzeti list i pisati čime bilo i kako bilo. Za obraz malo ko mari, a oni koji dobro zadrže i danas nose na licu ispisan “Gorski vijenac” kao neku vrstu nevidljive tetovaže.

Događaj je organizovalo Srpsko prosvjetno društvo “Prosvjeta” iz Beograda, a u ime domaćina obratio se senator Republike Srpske profesor doktor Milimir Mučibabić.

– Nekad neizostavan pisac na jugoslovenskom prostoru, danas je nepoželjan i u svojoj rodnoj Crnoj Gori – rekao je Mučibabić. – U bestijalnosti i u nerazumevanju suštinskog kod Njegoša ide se toliko daleko da ga Univerzitet u Sarajevu tumači kao genocidnog pisca, a to mišljenje dele i neki crnogorski kvaziintelektualci, što je ravno skandalu. Njegoš je pesnik slobode i filozof, religijski mislilac, duhovnik i državnik, čije delo ima najdublje psihološko, religijsko, hrišćansko i etičko značenje. Njegovo razumevanje i poimanje slobode nadilazi granice ovih prostora. “Gorski vijenac” u sebi sadrži izvanrednu interpretaciju različitih kultura. To je enciklopedija srpskog života u Crnoj Gori.

LUČA MIKROKOZMA

U slavu Petra Petrovića Njegoša i “Gorskog vijenca”, glumac Petar Božović i prvo beogradsko pevačko društvo izveli su njegovu “Luču mikrokozmu”. U umetničkom delu programa učestvovao je i guslar Slavko Aleksić.

Izvor: Večernje novosti